Shenjat 1–3: modeli i biznesit del në pah
E para: reklamat brenda aplikacionit. Komponentët SDK të reklamave janë krijuar për të mbledhur dhe dërguar të dhëna; pavarësisht çfarë thotë politika e privatësisë, brenda aplikacionit tuaj kasafortë ndodhet një kanal të dhënash. E dyta: llogari e detyrueshme për një punë krejtësisht lokale. Enkriptimi lokal nuk ka nevojë për identitet; llogaritë i shërbejnë procesit të ofruesit për të tërhequr përdorues dhe çdo llogari është një vend tjetër ku regjistrohet përdorimi juaj. E treta: "rikuperoni PIN-in me email". Enkriptimi i mirëfilltë nuk mund të rikuperohet nga zyra e mbështetjes — një aplikacion që e ofron këtë po ju thotë se mban çelësat e përmbajtjes suaj.
Shenjat 4–5: teknologjia mbetet mister
E katërta: askund nuk ka hollësi për enkriptimin. "I nivelit ushtarak" dhe ikona e kyçit nuk janë dokumentacion. Një kasafortë e besueshme emërton algoritmin, prej nga vijnë çelësat dhe çfarë ndodh kur futen PIN-e të gabuara — hollësi që një produkt i rremë nuk mund t'i japë bindshëm. E pesta: ngarkim në re që nuk e kërkuat. Nëse skedarët largohen nga pajisja "për kopje rezervë" ose "për përpunim" si parazgjedhje, siguria e kasafortës varet tashmë nga serveri i ofruesit dhe nuk ju është kërkuar mendimi.
Shenjat 6–7: hollësitë që askush nuk i kontrollon
E gjashta: mbetje të lexueshme. Fotot e importuara që mbeten në galerinë e kamerës pa paralajmërim, miniaturat e dukshme në ndërruesin e aplikacioneve, pamjet paraprake të lexueshme në një kopje rezervë kompjuteri — pakujdesi që lejon përmbajtjen të dalë jashtë kufirit të enkriptimit. E shtata: nuk deklarohen kufijtë. Çdo mjet sigurie ka mënyra si mund të dështojë; një ofrues që nuk liston asnjë ose nuk i njeh, ose i fsheh. Dokumentimi i sinqertë i kufijve është sinjali më i fortë i besimit në këtë kategori.
Dy minuta në faqen e ofruesit u japin përgjigje shumicës së këtyre pyetjeve. Nëse përgjigjet mungojnë, përgjigjja është jo.